Caroline van Brakel-'t Hart

Corona

In deze tijd van corona is er heel veel veranderd. Ineens staat ons leven op zijn kop en zijn we stil gezet. Thuiswerken, kinderen thuis en geen uitstapjes meer en het allerbelangrijkste: onze gezondheid en die van onze naasten. Onze kwetsbaarheid wordt blootgelegd.

Nu we een aantal weken verder zijn, merken we wat het raakt in ons en wat het vergt van ons. Sommigen zijn angstig en depressief, sommigen zijn juist blij met de lege agenda, sommigen raken overbelast van alle taken die op hun afkomen, zoals thuiswerken en kinderen thuis les geven, en sommigen voelen zich heel alleen en eenzaam.

Contacten verlopen op een andere manier, veelal op afstand en via een scherm. We gaan merken wat we missen. En voor velen is dat het lichamelijke contact, de nabijheid van onze naasten: geen arm om je heen of een hand op je schouder, geen knuffel als begroeting. In de pers komt steeds vaker de term huidhonger voorbij: behoefte aan aanraking, een zachte aanraking, koesterend, net zo noodzakelijk als eten en drinken. Het belang van de aanraking is al langer bekend, maar nu met alle restricties en leven op anderhalve meter, wordt het nog duidelijker. Aanraking heeft een positief effect op het immuunsysteem, terwijl stress juist het immuunsysteem onderdrukt.

Haptotherapie mag als contactberoep weer opstarten. Het kan helpen bij gevoelens van angst en depressie, bij overbelasting en stress en bij trauma en rouw. Met haptotherapie kom je weer bij je gevoel, in je lijf, en dus bij jezelf. Met haptotherapie kun je weer voelen wat belangrijk is voor je, wat je nodig hebt en wat voor jou op maat en een grens is.

//www.volkskrant.nl/wetenschap/een-aanraking-is-een-eerste-levensbehoefte~b4a4244b/