Caroline van Brakel-'t Hart

Geluk is niet enkel: een vriend voor het leven,
waaraan je het liefste jezelf weg zou geven.
´t Is ook niet afhankelijk zijn van geld of een baan,
zodat je kunt zeggen: “Kijk mij nou eens aan.”
Niet knielen en buigen. een ander behagen,
Dat gaat op den duur heel gemeen aan je knagen.
Geluk is niet langer: ik cijfer mij weg.
Dan maak je jezelf klein. Dat is vragen om pech.
Je komt er wel achter en liefst niet te laat,
Dat het om die uiterlijkheden niet gaat.
Geluk is jezelf als compleet accepteren
En steeds van je fouten een les leren.
Vergeet niet je tranen en pijn te begrijpen;
En zeg dan bedankt, nu begin ik te rijpen.
Want heel diep van binnen daar vlak bij je bron
Daar zit nog het kind waarmee alles begon.
Het wil zo graag blij zijn, het wil zich ontplooien.
Geluk is dat jij en je innerlijke kind het wel rooien!

Print Friendly

bron: Paula Franken