Caroline van Brakel-'t Hart

Op het moment dat je de diagnose kanker krijgt, staat je wereld op zijn kop. Niets is meer hetzelfde, niets is meer vanzelfsprekend. Er breekt een tijd aan van onderzoeken en uitslagen, soms met veel tijd er tussen. Behandeling in de vorm van operaties en/of chemotherapie en/of bestraling wordt opgestart. Er is onzekerheid over hoe alles zal verlopen. De nadruk ligt op overleven en vaak ben je de regie grotendeels kwijt.

Meestal geeft de behandeling veel klachten. Misselijkheid en kaalheid bijvoorbeeld, vermoeidheid die soms ook blijft na de behandeling, veranderingen van je lijf door bestraling of operatie, wat ook weer kan leiden tot anders functioneren in het dagelijks leven.

Nadat de behandelingen zijn afgerond, komt er ruimte om stil te staan. Wat is er gebeurd? Wat heeft het geraakt? Hoe pak je het leven weer op? Hoe vul je je plek weer in? Vaak spelen gevoelens van angst en boosheid een rol. Niet alleen bij jezelf maar ook bij je omgeving.

Hoe beleef jij je lijf? Het is ziek geweest. Voelt het als verraad? Heeft het je in de steek gelaten? Hoe voelt je nieuwe lijf na operatie? Hoe ga je om met beperkingen door operatie of de bijwerkingen van de behandeling?

Het kan verwarrend en moeilijk zijn om na zo’n periode van overleven weer stil te staan bij je gevoel. Alle emoties en gevoelens waar geen ruimte voor was in het proces van behandelingen, vragen om aandacht. Bij haptotherapie staan we stil bij voelen. Hier mag je gevoel er zijn, is er ruimte om te uiten, te rouwen om verlies van gezondheid en functies. Voelen is nodig om grenzen te kunnen stellen, te weten wat nu wel en niet mogelijk is voor je. Met haptotherapie werken we met gesprekken, oefeningen en aanraken. Vanuit de bevestigende en veilige aanraking kun je volledig stilstaan bij jezelf. Zodat je weer in contact kan komen met je zelf, je lijf en daardoor ook weer met de ander.

Niet alleen de patient zelf is in een proces gekomen van overleven. Ook de directe omgeving wordt geconfronteerd met angst voor verlies, lijden, toegenomen taken in het dagelijks leven, veranderende rollen binnen het samenzijn. Soms is het moeilijk om voor elkaar ruimte te houden, om gevoelens te delen. Ook dan kan haptotherapie een belangrijke rol spelen in het ondersteunen van de omgeving.